Spacer do Pont Julien najlepiej rozpocząć w malowniczym Bonnieux, średniowiecznym miasteczku położonym na wzgórzu. Z jego tarasów widokowych roztacza się panorama doliny Calavon, a w oddali majaczy sylwetka rzymskiego mostu. To idealne miejsce, by wypić poranną kawę w kawiarni Le Terrail i zaopatrzyć się w lokalne smakołyki: bagietkę, sery i oliwki, które później mogą posłużyć za piknikowy posiłek pod Pont Julien.

Schodząc z Bonnieux w stronę doliny, droga prowadzi przez winnice, sady morelowe i gaje oliwne.

Po lewej stronie pojawia się widok na Lacoste – wioskę rozsławioną przez markiza de Sade.

To właśnie tutaj w XVIII wieku arystokrata mieszkał w swoim zamku i urządzał przedstawienia teatralne.

Wcześniej, w XVI wieku, Lacoste było świadkiem tragicznej masakry Waldensów – do dziś mieszkańcy wspominają to jako jedną z najciemniejszych kart w historii Prowansji.

Z kolei w XX wieku wioska przyciągała artystów i poetów, jak Gustaf Sobin, którzy znajdowali tu inspirację.

Dziś Lacoste znów ożywa latem, kiedy organizowane są festiwale sztuki i muzyki.

Po około godzinie marszu (ok. 5 km) dociera się do doliny Calavon, gdzie w cieniu drzew wyłania się Pont Julien – rzymski most zbudowany w 3 r. p.n.e. jako część Via Domitia.

Jego trzy łuki z litego wapienia od dwóch tysięcy lat dzielnie opierają się powodziom i upływowi czasu.

Most służył podróżnym aż do 2005 roku, kiedy zamknięto go dla ruchu samochodowego. Od tego momentu stał się miejscem spacerów i przejażdżek rowerowych.

Mieszkańcy powtarzają z uśmiechem anegdotę: „Nie wiemy, kto był pierwszym, ale Irlandczyk był ostatnim” – na pamiątkę kierowcy, który jako ostatni przejechał przez most swoim autem.

Pod łukami mostu płynie spokojnie Calavon, a cieniste brzegi zachęcają, by zatrzymać się na piknik.

To jedno z tych miejsc, gdzie historia i natura stapiają się w harmonijną całość.