Akwedukt Roquefavour powstał w XIX wieku, jego konstrukcja zainspirowana jest o wiele starszym słynnym bratem starożytnym Akweduktem Pont du Gard.
Akwedukt Roquefavour jest obecnie największym kamiennym mostem akweduktowym na świecie. Powstał jako część Canal de Marseille, pierwsza woda z rzeki Durance popłynęła 30 czerwca 1847 r. Trzypoziomowy akwedukt ma prawie 400 metrów długości i od ponad 170 lat niestrudzenie transportuje wodę, która zaopatruje Marsylię i okolice.
Canał de Marseille.
Canal de Marseille był potrzebny do doprowadzenia wody z rzeki Durance do dotkniętej suszą Marsylii. Kanał zaczyna się w punkcie między Cadenet i La Roque-d’Anthéron na rzece Durance, wijąc się 80 km na południe do Marsylii.
Pomysł budowy kanału był odważny, droga kanału była najeżona trudnościami: pasmo górskie Côtes, płaskowyż Arbois i masyw Étoile. Kręta trasa wykorzystywała całą ówczesną inżynierię, aby ominąć naturalne przeszkody. W rezultacie zbudowano 18 mostów akweduktowych łączących rzeki.
Akwedukt Roquefavour jest bez wątpienia najbardziej niezwykłą budowlą w swojej klasie, dzięki jakości konstrukcji i staranności wykończenia oraz 65 łukom i 15 arkadom.
Jak powstawał Akwedukt Roquefavour.
Architektem wybranym do budowy kanału był Franz Mayor de Montricher. Jego projekt obejmował „most akweduktowy” nad rzeką Arc w Ventabren, zaprojektowany jako konstrukcja neoromańska. Ten „wielki most” miał mieć 350 metrów długości i 51 metrów wysokości, a jego koszt szacowano na 500 000 franków. W rezultacie kosztował ponad 3,7 miliona franków i osiągnął wysokość prawie 83 metrów.
Projekt spotkał się z dużą krytyką, a nawet był bliski zastąpienia go żelaznym mostem! Powierzony szwajcarskiemu inżynierowi, Williamowi Fraisse, czas realizacji projektu wyniósł 7 lat, zaangażował do prac 5000 robotników, w tym 300 kamieniarzy. Użyte bloki ważyły do 15 ton i pochodziły z dwóch kamieniołomów w wiosce Velaux. Stworzono nawet 9-kilometrową linię kolejową, aby przetransportować je na miejsce budowy.
Akwedukt Roquefavour stał się symbolem miasta, a jego projektant został odznaczony Legią Honorową. Obiekt ten od 2005 r. znajduje się na liście zabytków historycznych.