Lawenda symbol Prowansji
Lawenda jest jednym z symboli Prowansji. Kolorowe pola kwitnącej lawendy są elementem wielu zdjęć promujących region. Pobyt w tym czasie daje niezapomniane wrażenia kolorów, zapachów i aromatów. Ponad wszystko urok swój Prowansja podkreśla przede wszystkim w czasie kwitnienia lawendy.
Lawenda wygląda pięknie, ale ciężko pracuje na swoje życie. Jej kwiaty są cenione za miód, perfumy i zdrowotne olejki. Szefowie kuchni używają ich w kuchni. I oczywiście pola lawendy w Prowansji są główną atrakcją turystyczną.
Historia lawendy.
Już Rzymianie wykorzystywali aromatyczne właściwości lawendy, perfumując nią swoje ubrania i kąpiele. Jej nazwa pochodzi nawet od „lavare”, łacińskiego słowa oznaczającego „myć”. Rzymianie przywieźli lawendę do Prowansji ponad dwa tysiąclecia temu, ale jest ona uprawiana tutaj na poważnie od niewiele ponad wieku.
W średniowieczu doceniono jej właściwości dezynfekujące i stosowano ją do dezynfekcji i do fumigacji w walce z zarazą. Znana jest również historia francuskiego chemika R.M. Gattefossé, który na początku XX wieku, po poparzeniu ręki, dzięki lawendzie zdołał zapobiec infekcji i wywołać niezwykle szybkie zabliźnienie.
We francuskich szpitalach olejki zapachowe, w tym lawendowy są używane od kilkudziesięciu lat do dezynfekcji powietrza. Olejki eliminują w ten sposób infekcje bakteryjne i grzybicze.
Lawenda – roślina idealna dla Prowansji.
Prowansja potrzebuje lawendy: rośnie w trudnych warunkach klimatycznych na suchej, kamienistej glebie, gdzie żadna inna uprawa nie może się rozwijać. Uprawa lawendy przeszła przez szereg kryzysów, które bynajmniej się nie skończyły. Ale te morza błękitu są nadal istotną cechą Górnej Prowansji, Vaucluse i (nieco poza właściwą Prowansją) południowej części Drôme w środku lata.
Lato to czas kiedy Prowansja wręcz celebruje lawendę. Destylarnie otwierają swoje drzwi dla zwiedzających i kupujących, organizowane są lawendowe kiermasze i festyny, odbywają się parady ulicami wiosek i miasteczek. Producenci prezentują miody, olejki eteryczne, wody toaletowe, mydła i suszone kwiaty.
Co więcej, targi rzemiosła często dołączają do zabawy, oferując aromaty drażniące nasze kubki smakowe koziego sera, oliwy z oliwek, lokalnej szynki i świeżo upieczonego chleba.
Rodzaje lawendy i ich uprawa.
Łącznie z hybrydami, lamiacea (lawenda) dzieli się na 28 gatunków. Obecnie w Prowansji uprawia się trzy główne rodzaje lawendy.
Wysoko na wzgórzach – na minimalnej wysokości 800 metrów – rośnie lawenda wąskolistna (Lavandula Angustifolia), mała, niska, rozłożysta roślina znana jako lawenda i ceniona za intensywność i czystość zapachu. Aspic (Lavandula Latifolia) ma szersze liście, dłuższe łodygi i kilka kolców kwiatowych. Rośnie na niższych wysokościach, kwitnie nieco później w sezonie i ma silny kamforowy zapach.
Bardziej rozpowszechniona niż którakolwiek z tych odmian jest Lavandin (Lavandula x hybrida), sterylna hybryda True Lavender i Aspic, która początkowo powstała w wyniku przypadkowego zapylenia krzyżowego. Ta nowa, większą i bardziej krzaczasta „lawenda” zdobyła ogromną popularność wśród rolników. Jej plony mogą być pięć lub sześć razy większe niż prawdziwej lawendy.
Ponadto, jako klony, rośliny są znacznie bardziej regularne i jednorodne – są szybsze i łatwiejsze do zbioru, a także świetnie wyglądają na promocyjnych zdjęciach w kalendarzach.
Lavandin stanowi obecnie ponad 80% powierzchni upraw lawendy w Prowansji.