Lavandes de Champelle

Lavandes de Champelle

Na płaskowyżu Sault, tam gdzie mistral hula tak mocno, że nadał nazwę całemu miejscu, leży Les Lavandes de Champelle – rodzinna farma, która od 1959 roku uprawia lawendę tam, gdzie kiedyś było po prostu „champ pelé”, czyli ogołocone, zahartowane wiatrem pole. To właśnie od tego określenia wzięła się nazwa gospodarstwa Les Lavandes de Champelle, choć na starszych mapach IGN wciąż bywa ono oznaczane jako „Ferme Pascal”.

Dziś farmą kieruje Evelyne Popée, która przejęła prowadzenie w 1992 roku, kontynuując pracę swojej rodziny, uprawiającej lawendę na tym płaskowyżu od pokoleń. Od 2007 roku gospodarstwo prowadzi certyfikowaną uprawę ekologiczną – wszystkie produkty roślinne mają certyfikat rolnictwa organicznego, z wyjątkiem miodu, który wciąż pozostaje w metodzie konwencjonalnej.

80 hektarów między Sault a Aurel

Gospodarstwo Les Lavandes de Champelle rozciąga się dziś na obszarze około 80 hektarów, podzielonych między gminy Sault i Aurel. Uprawia się tu lawendę prawdziwą, lavandin oraz mało dziś spotykany orkisz drobnoziarnisty (petit épeautre) – zboże, które od stuleci dobrze radzi sobie na ubogich, wysoko położonych glebach Pays de Sault.

Na terenie farmy działa też własna pasieka licząca kilkadziesiąt uli, dzięki czemu gospodarstwo produkuje własny miód lawendowy – jeden z niewielu produktów, który na razie nie doczekał się jeszcze pełnej certyfikacji ekologicznej, choć właściciele planują rozwój tej części produkcji.

Co powstaje w Lavandes de Champelle

Asortyment gospodarstwa jest naprawdę szeroki. Oprócz klasycznych bukietów lawendy i lavandinu oraz olejków eterycznych, na farmie powstają ręcznie robione poduszeczki i woreczki zapachowe wypełnione kwiatami, mieszanki ziół prowansalskich, a sezonowo także dżemy – z arbuza, śliwki czy winogron – oraz galaretka lawendowa, rzadko spotykana specjalność regionu.

W Lavandes de Champelle odwiedzający mogą liczyć na coś więcej niż tylko zakupy w sklepiku. W sezonie, od połowy czerwca do połowy września, gospodarstwo oferuje zwiedzanie z przewodnikiem (we wtorki, środy i czwartki o godzinie 10:00), podczas którego pokazywany jest też krótki film dokumentalny opowiadający o pracy lawendziarzy na tym płaskowyżu. Poza tym sezonowym harmonogramem grupy wciąż mogą umówić się na wizytę indywidualnie, o ile wcześniej skontaktują się z gospodarstwem telefonicznie. Na miejscu znajduje się również edukacyjny ul, przy którym można obserwować życie pszczół z bliska, oraz zacieniony punkt piknikowy z widokiem na cały płaskowyż Sault – dobre miejsce na przerwę w podróży między Mont Ventoux a samym miasteczkiem.

Sąsiedzi w lawendowym rzemiośle

Les Lavandes de Champelle leży przy drodze prowadzącej z Mont Ventoux do Sault, niedaleko innych rodzinnych gospodarstw lawendowych regionu – w tym prowadzonej przez rodzinę Liardet destylarni Aroma Plantes oraz La Ferme aux Lavandes. Choć to inna rodzina i inna historia, wszystkie trzy gospodarstwa łączy to samo: wielopokoleniowe przywiązanie do tej samej ziemi i tej samej rośliny, która od dziesięcioleci kształtuje krajobraz i gospodarkę tej części Prowansji – dowód na to, że lawendowe bogactwo Sault to nie jeden wielki producent, tylko sieć niewielkich, rodzinnych gospodarstw, z których każde ma swoją własną, wartą poznania historię.

Informacje praktyczne

  • Les Lavandes de Champelle: adres 3319 Route du Ventoux, 84390 Sault.
  • Sklep czynny jest przez cały rok, choć w miesiącach zimowych warto zadzwonić wcześniej, żeby upewnić się co do godzin otwarcia.
  • Zwiedzanie z przewodnikiem odbywa się w sezonie letnim (15 czerwca – 15 września) we wtorki, środy i czwartki o 10:00. Poza tymi terminami grupy mogą umówić się na wizytę telefonicznie.
  • Gospodarstwo jest partnerem trasy rowerowej Provence à Vélo i chętnie przyjmuje cyklistów w trakcie ich podróży przez region.

Les Lavandes de Champelle to jedno z tych miejsc, które łatwo minąć, jadąc główną drogą z Mont Ventoux – a szkoda, bo to właśnie tu, z dala od największego rozgłosu, wciąż można poczuć, jak naprawdę wygląda codzienna praca lawendziarza na płaskowyżu Sault. Nazwa gospodarstwa, tłumacząca się dosłownie jako „ogołocone pole”, w rzeczywistości opisuje dziś coś zupełnie przeciwnego – rozległe, uprawne pola, które latem zamieniają się w fioletowe morze, widoczne z daleka na tle surowego, wapiennego krajobrazu Pays de Sault.