Dzień z filmem Dobry Rok

Winnica Canorgue

Dzień z filmem Dobry Rok

Dla wielu turystów fascynacja Prowansją pojawiła się po lekturze książek Petera Mayle’a, opisującego swoje perypetie życiowe. Nastrojowe teksty powieści potrafiły wciągnąć czytelnika w atmosferę regionu, która w rzeczywistości okazała się w stu procentach taką, jaka została opisana.

Jedna z książek, „Dobry Rok”, została zekranizowana przez reżysera Ridleya Scotta. My zetknęliśmy się z filmem dopiero po naszej pierwszej wyprawie do Prowansji. Na świeżo w pamięci tkwiły obrazy niektórych miejsc i widoków przedstawionych w filmie o tytule … Dobry Rok. Oglądaliśmy go wielokrotnie, szukając inspiracji do kolejnej wycieczki, i przekładaliśmy je na marszrutę wyprawy. Tego lata udało się nam zamknąć listę filmowych miejsc, docierając do filmowej winnicy – miejsca, które grało rolę jednej z najważniejszych postaci: winnicy, którą Max Skinner, makler giełdowy z londyńskiego City, dziedziczy po swoim wuju i która staje się początkiem jego życia i miłości w Prowansji.

Bonnieux wioska z filmu Dobry Rok

Winnica, która zagrała główną rolę

Pomimo gwiazdorskiej obsady – główną rolę Maxa zagrał Russell Crowe, u boku Marion Cotillard, a reżyserował sam Ridley Scott, znany wcześniej z zupełnie innego rodzaju kina – film nie stał się wielkim kinowym hitem, mimo premiery w 2006 roku i wysokich oczekiwań związanych z nazwiskami twórców. Dostał jednak pozytywne recenzje od krytyków za niesamowite krajobrazy i interesujące ujęcia. Recenzje te sprawiły, że natura i krajobrazy Prowansji stały się jednymi z głównych filmowych gwiazd. Bardzo pięknie została przedstawiona atmosfera Prowansji, która miała istotny wpływ na losy bohatera. My odczuwaliśmy tę samą atmosferę – każda wyprawa wciąga nas coraz bardziej w namiętność do regionu.

Ta wielość magicznych miejsc Prowansji, których zobaczenie pozostawia swoje piętno w sercach i pamięci, jest nieodpartym argumentem do ponawiania podróży – zwłaszcza gdy każda kolejna wizyta pozwala odkryć kolejny, nieznany wcześniej zakątek regionu.

Główne miejsce filmu Dobry Rok, czyli winnica, w której toczy się większość akcji, jest jedną z bardziej znanych w regionie Luberonu. Jej nazwa jest oczywiście inna niż w filmie, choć podobna – Peter Mayle jest przecież mieszkańcem Prowansji, my postanowiliśmy posłużyć się własną: Chateau Natalie. Stworzyliśmy ją od imienia właścicielki, której rodzina zajmuje się produkcją wspaniałego wina od wielu pokoleń. Pomimo że posiadłość jest historyczna, chateau w tym wypadku nie oznacza zamku – zawiłości języka francuskiego sprawiają, że chateau to zarówno zamek, jak i posiadłość.

Chateau Natalie to oczywiście prywatna posiadłość i winnica, trudno więc oczekiwać możliwości zwiedzania. Nie potrafią tego zrozumieć tłumy turystów zwabionych popularnością, których jedynym pragnieniem jest wejść na dziedziniec i do ogrodu, i zrobić „filmowe” zdjęcia. Nie interesuje ich kompletnie wino, co dla właścicieli jest bardzo irytujące. Są zmęczeni tak rozumianą popularnością, szczególnie że czasem czują się kompletnie bezsilni wobec intruzów starających się sforsować mury i ogrodzenia. Wino, a nie film, jest życiem rodziny – bardzo chętnie szczycą się swoim winem i winnicą. Każdego serdecznie zapraszają do skosztowania każdego gatunku ze swojej produkcji. Słuchając opowieści Natalie, obiecaliśmy jej, że w swoich opisach i propozycjach wyjazdów będziemy się starali posługiwać własną nazwą. O posiadłości i o winie będziemy jeszcze pisać.

Bonnieux – miasteczko z podziemnymi tajemnicami

Widok rozciągający się z posiadłości urzekł nas. Urocza miejscowość wyłaniająca się z oddali to Bonnieux, które w naszych filmowych skojarzeniach ochrzciliśmy mianem „Mont Saint-Michel Prowansji” za jego dramatyczną, wznoszącą się sylwetkę. Miejscowość była na tyle niedaleko, że postanowiliśmy odbyć spacer. Po kilkunastu minutach poruszaliśmy się ciasnymi uliczkami typowego prowansalskiego miasteczka rozlokowanego na wzgórzu, podobnie jak wiele okolicznych miast. Średniowieczne domy kryją w sobie wiele tajemnic, my sprawdziliśmy jedną z nich – wykute w skale jaskinie pod domami. Przygotowane zostały, aby ukryć ludzi poszukujących schronienia podczas różnych wojen.

Spacer prowadzi nas uliczkami na wzgórze, z którego rozciąga się piękny, urozmaicony piętrzącymi się cedrami widok na okolicę – to właśnie w Bonnieux i okolicznych wzgórzach rośnie słynna Forêt des Cèdres, licząca dziś około 250 hektarów, zasadzona jeszcze w 1861 roku z nasion sprowadzonych z Atlasu Średniego w Algierii.

Gordes – filmowy „Partenon Prowansji”

Do kolejnego filmowego miejsca Dobrego Roku docieramy po kilkunastu minutach jazdy samochodem. To miejsce pojawia się zaraz na początku filmu, z abstrakcyjnym ujęciem lecącego samolotu, sugerującym samolot lecący do Marsylii. Miejscowość w rzeczywistości pozbawiona jest widoków przelatujących samolotów, jest natomiast wyjątkowo uroczym miasteczkiem, które sami nazwaliśmy „Partenonem Prowansji” – mowa oczywiście o Gordes. Podziwiamy niesamowity widok z miejsca widokowego ulokowanego na podjeździe do miasteczka. Jest pięknie i takie staramy się robić zdjęcia.

Wjeżdżamy do miasteczka i stajemy na odpoczynek. W kawiarence położonej tuż przy głównym placu sączymy kawę i podziwiamy widoki zamku i pomników. Jest dzień, w którym nie ma lokalnego targu, co nie pozwala nam niestety rozkoszować się atmosferą lokalnego prowansalskiego rynku. Ale z drugiej strony spokój pozwala nam swobodnie przemieszczać się i podziwiać architekturę.

Lacoste – zamek markiza de Sade

Kolejny etap zmusza nas do cofnięcia się już przebytą drogą, a następnie skierowania się do kolejnego położonego na wzgórzu miasteczka: Lacoste. Na szczycie góry wznoszą się ruiny zamku, który miał i ma słynnych właścicieli – markiza de Sade i Pierre’a Cardin. Zatrzymujemy samochód u podnóża góry i wspinamy się starożytnymi uliczkami miasteczka, kierując się instynktownie do zamku. Docierając na górę, spostrzegamy przy zamku rząd samochodów – okazuje się, że z drugiej strony jest całkiem wygodny dojazd. Nie żałujemy jednak wysiłku, wspinaczka była dużo ciekawsza.

Zwiedzamy zamek, a właściwie część odrestaurowaną. Z zamku rozciąga się piękny widok z ekstra dodatkiem – tęczą.

Cucuron – finał podróży nad stawem

Pozostało już tylko jedno miejsce znane z ujęć filmu. Wioska położona nad stawem, który jest jej miejscem charakterystycznym i magicznym – Cucuron, gdzie zresztą kręcono też jedną z najbardziej romantycznych scen filmu. Każda nasza wizyta w tej wiosce kończy się filiżanką kawy przy stawie. Pora dnia jest taka sama jak w filmie Dobry Rok – jest wieczór, tylko na szczęście nie pada. Siedzimy jak bohaterowie filmu przy stoliku pod parasolem z platanów rosnących wokół stawu. Brakuje tylko, tak jak na filmie, ekranu filmowego, na którym bohaterowie oglądali projekcję. Ale to nie film, i w życiu jest bardziej prozaicznie, aczkolwiek równie magicznie.

Odwiedziliśmy jedne z najpiękniejszych i najbardziej malowniczych miasteczek Prowansji. Jako scenografia dodały filmowi Dobry Rok niesamowitego charakteru, który odczuliśmy podczas naszej wyprawy – i który, mamy nadzieję, odczuje też każdy, kto zdecyduje się przejść tę samą, filmową trasę śladami Maxa Skinnera. Choć sam film nie zachwycił krytyków przy premierze, jego prowansalska scenografia z pewnością przyczyniła się do popularności regionu wśród zagranicznych turystów, podobnie jak wcześniej zrobiły to książki Petera Mayle’a, na których film Dobry Rok się opierał.